yagmurgibiyi ozledim lan

- Ben her şeyi unuttum sende unut. Gel tekrar “biz” olalım. Mutlu olalım.

+ Mutluluk öyle mi? Mutluluk artık ne kadar uzak bilemezsin. Mutluluk diye bişey yok artık asla olmayacak. Senin yokluğuna tam alışmışken neden geliyorsun? Hayatımı devamlı alt üste edip gitmek sana haz mı veriyor? Tamam mutlu olmam belki ama sen yokken mutsuz da değilim. O kadar yoktun ki buna alışmak zor olmadı. İlk once kokunu unutmaya başladım sonra yüzünü, gözlerini , bakışlarını daha sonra hatıralarımızı. Unuttum ben sende unut. Git.

Arkadaş kaybetmek diye birşey yoktur, kimin gerçek arkadaşlarımız olduğunu fark etmek diye birşey vardır.

Gelme, alıştım zaten iyice sensizliğe.

Kimi sevsek gidiyor arkadaşım. Az biraz duruyorlar, hayatını belli düzene sokuyorlar , senden başkası olmayacak diyorlar, sen başkasın diyorlar. İnanmayan bizi, kendilerine inandırıyorlar ve sonra çekip gidiyorlar. Bazıları siktirip gidiyor, bazıları da hayatını sikip gidiyor. Ama herkes bi gün illa gidiyor.

Bende gidiyorum. 

Benden gittiğin gibi kalbimden de gidebilseydin eğer daha mutlu olabilirdim.

+Ne düşünüyorsun ?

-Onu.

+O ne düşünüyor ?

-Onu.

İçim ne kadar çok seninle dolu ve sen ne kadar çok yoksun.

Aldığımız nefesi bile geri veriyorken, bana gitmeyeceğine dair söz vermen çok anlamsızdı.

Odaya girdim, eşyalar çoktu ama küllük yoktu. İnsanlarda böyleydi işte hepsi vardı ama ihtiyacım olan yoktu.

İyi ki onunlasın yoksa seni bu kadar güzel anlatamazdım.

Bana vermediğin değeri başkalarında harcaman üzüyor sadece.

Siz bayım! Evet size söylüyorum. Bakmayın öyle. Giderken hiç üzülmediniz hiç düşünmediniz biliyorum. Mesela bakmadınız ardınıza hiç. Merak etmediniz halimi. Oysa ben çok ağlamıştım bayım. Elma şekeri elinden alınan o çocuk gibi , arkadaşları tarafından dışlanan o masum çocuk gibi. Düştüğümde dizimin değilde kalbimin kanaması. Bir ülkenin yıkılışına tanık olmak gibi. Ah bayım. Kusursuz nitelikte bir sıfatı olur mu hiç insanın ? Bu kadar güzel gülümser mi ? Bu kadar güzel çekip gider mi mesela. Hiç merak etmez mi ardındakini. Biliyor musunuz bayım , ben siz yokken de ; bıraktığınız acılarla da siz hala varmışsınız gibi yaşadım. Ve şimdi siz beni sakın sevmeye kalkmayın. Yoksa bir an hiç gitmeyeceğinizi düşünüp Çok fena aldanırım.

Benim sana iliklerime kadar ihtiyacım var ama sen yoksun.